Στην Ελλάδα πάντα φταίνε οι άλλοι.Τέρμα όμως, στην Ελλάδα ξέρουμε ποιοί φταίνε και πρέπει να τους απομονώσουμε ή με τον λόγο μας,ή με την κοινωνική μας στάση,ή με την ψήφο μας.
Οχι ακρότητες,αλλά συμμετοχή.
Το
να διαλέγεις κάθε 4 χρόνια αυτόν που θα
σε εξουσιάζει δεν έχει πλάκα
Πόσο
χαρούμενος αισθάνεσαι μετά την επιλογή σου;
πρέπει
να ξαναβρούμε το νόημα της δημοκρατικής
ουσίας και της καθολικής συμμετοχής. Ο
τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα
στο πολίτευμά μας να πάψει να είναι
αυτός του ψηφοφόρου. Να νιώσουμε το
βάρος της ευθύνης της γειτονιάς μας,
της πόλης, της πατρίδας. Η πιο καλή
γιατρειά για την ασθένεια της απληστίας
είναι η ομορφιά της φιλοτιμίας.
Εμείς οι Έλληνες συνηθίζουμε να ψάχνουμε τους ενόχους γύρω μας. Να ζητάμε να πληρώσει η τελευταία κυβέρνηση και δεν έχουμε την πολιτική ωριμότητα να δούμε ότι τα θεμέλια αυτής της ανυπαρξίας κράτους, αυτής της ανοργανωσιάς, δεν είναι τωρινά πράγματα. Ανήκουν στο παρελθόν. Μπήκαν τα θεμέλια αυτά, από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Και είναι ένα κράτος, το οποίο στηρίχθηκε στους διορισμούς, στο ρουσφέτι, στη κλοπή, στην αλληλοκάλυψη, στην ανομία, στην μη εφαρμογή των νόμων. Ψηφίζουμε τους νόμους καλά-καλά, και μετά δεν τους εφαρμόζουμε! Είναι ένα κράτος που παρέμενε έτσι και το υπηρέτησαν όλοι όσοι πέρασαν από αυτό. Και πολιτικοί και πολιτες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ πολίτης έκανε την ατασθαλία του, ο πολιτικός τον κάλυπτε και ο πολίτης τον ψήφιζε. Μας βόλευε όλο αυτό το πράγμα.